`Trust me. I'm a Doctor.

John Smith

Doktor

   Urodził się i wychował w rodzinie, której wielu członków było studentami bądź absolwentami szkoły łowców, jego jednak nigdy nie ciągnęło do tego zawodu. Zdecydowanie bardziej interesowała go medycyna, toteż nie zważając na niezbyt przychylne nastawienie rodziców do tego pomysłu, wkrótce stał się uczniem tutejszego lekarza. Jednym z plusów obranej przez niego drogi był fakt, że musiał nauczyć się czytać i pisać. Książki od zawsze fascynowały młodego Smitha, więc potrafił spędzać godziny na studiowaniu ogromnych tomów zawierających długie opisy ziół leczniczych, jak również staranne obrazki tych roślin. Uczył się pilnie i dzięki temu szybko zyskiwał w oczach starego mentora, który pozwalał swemu uczniowi na coraz większą samodzielność. Za tym oczywiście szły pierwsze zarobione pieniądze i rodzina musiała przyznać, że droga obrana przez Johna wcale nie była taka zła.
   Kiedy odłożył odpowiednią ilość funduszy i uzyskał wsparcie od rodziny, udało mu się wyjechać na studia do jednego z większych miast. Nauka całkowicie go pochłonęła, ale do czasu. Otóż poznał tam pewną dziewczynę, w której się zakochał, o dziwo z wzajemnością. Po pewnym czasie wziął nawet ślub, jednak nie widział powodu, aby informować o tym swoich "bliskich". Żyło mu się całkiem dobrze i rozważał nawet zostanie tutaj na stałe, gdyby nie dwa wydarzenia, które trochę pokrzyżowały mu plany.
   Ledwie parę dni po ślubie, gdy odbywał praktyki u jednego z tamtejszych medyków, przybiegł do nich późnym wieczorem pewien chłopiec z prośbą o pomoc. Smith miał właśnie wracać do domu, ale jego mentor kazał mu iść i zobaczyć, o co chodzi. Student bez szemrania zrobił to, co mu kazali i już po paru chwilach wpadł razem z chłopcem do domu w biedniejszej dzielnicy miasta. W środku znajdowali się rodzice dzieciaka, który sprowadził tutaj Johna - ojciec leżał na łożu, wyglądał naprawdę marnie, a matka siedziała obok niego na stoliku i lamentowała. Objawy były dość poważne, bo chory miał wysoką gorączkę, dreszcze i nie wiadomo co jeszcze. Właściwie jedyne, co młody medyk mógł zrobić, to próby zbicia temperatury chłodnym okładem i modlenie się o cud... ale w pewnym momencie coś się zmieniło. Przez okno wpadło światło księżyca (pełnia była) i chory mężczyzna zaczął się zmieniać. Najwidoczniej coś go ugryzło w ciągu ostatniego miesiąca, bo sam nie wiedział, co się z nim dzieje. Tego, co było dalej, Smith do końca nie pamięta. Tylko tyle, że było dużo krwi. Wrócił do domu nad ranem, ku niezadowoleniu i zmartwieniu żony, w nieco poszarpanych ubraniach, choć całkiem skutecznie starał się maskować ślad ugryzienia. Sam zajął się opatrywaniem własnych ran, z początku uparcie odmawiając pomocy ukochanej. W końcu uznał, że nie może mieć przed nią tajemnic i opowiedział wszystko. Zniosła to dość dobrze i obiecała, że jakoś razem dadzą radę... lecz nie było jej dane dotrzymać obietnicy.
   Nie minął nawet miesiąc, nim Rose (bo tak miała na imię małżonka Smitha) została porwana. Ktoś musiał wiedzieć o ich małej tajemnicy, bo obrano ją za cel prawdopodobnie właśnie przez wilkołactwo Johna. Nie było to takie niemożliwe, gdyż w okolicy tamtego domu, w którym  doszło do ugryzienia, mogło być sporo świadków. Po stracie ukochanej, Smith przez pół roku tropił tych, którzy mogli mu ją odebrać, nim ostatecznie się poddał i pogodził z myślą o tym, że już jej więcej nie zobaczy. Dokończył studia i wrócił do rodzinnego miasta, gdzie szybko nauczył się udawać dawnego siebie. Z czasem udawanie zamieniło się w naturalność, choć wciąż miewa chwile, gdy potrzebuje samotności i prześladują go wspomnienia. Zdołał też odkryć, że gdy unika jakiegokolwiek kontaktu z księżycem w pełni, czy jego światłem, do przemiany nie dochodzi i pozostaje normalnym człowiekiem. Tyle tylko, że nie czuje się wtedy najlepiej.

  W międzyczasie miejscowy lekarz robił się coraz starszy i Smith musiał przejmować więcej jego obowiązków. Wśród mieszkańców miasta stał się znany po prostu jako Doktor i tak też większość z nich się do niego zwraca. Część nawet zdążyła już zapomnieć, jak on właściwie się nazywa.

   Mimo że jego rodzina to zapaleni łowcy i przeciwnicy smoków, Smith nie podziela tej urazy. Stara się zachować neutralność, co wcale nie jest łatwe, gdy się ma na głowie tylu pacjentów. W końcu zarówno obcowanie ze smokami, jak i zawód łowcy są bardzo niebezpieczne, więc Doktor nigdy nie narzekał na brak zajęcia.

   Co ciekawe, Smith nigdy nie nosi ze sobą broni. Nie lubi przemocy i nie chce jej używać, nawet jeżeli wymaga tego obrona konieczna. Wolałby już uciec, chociaż nigdy nie znalazł się w sytuacji bezpośrednio zagrażającej jego życiu, więc sam do końca nie wie, jak by się wtedy zachował. Zapewne zagadałby jakoś potencjalnego oprawcę, bo akurat w gadaniu jest całkiem dobry. Poza tym lubi towarzystwo, dlatego często można go spotkać wieczorem, jak się włóczy po mieście (zarówno w dzielnicy jeźdźców, jak i łowców) lub przesiaduje w którejś z wielu karczm. Jego otwartość nie podoba się wielu skrajnym zwolennikom i przeciwnikom smoków, ale Doktor uparcie trzyma się swoich poglądów i nie daje się przeciągnąć na żadną ze stron.

Ciekawostki:

  - Smith posiada konia, jak większość mieszkańców Frinescy (których na niego stać). Czasami w wolnej chwili wybiera się na przejażdżkę po okolicy, nie bacząc na czyhające wszędzie niebezpieczeństwa. Uwielbia czas spędzany na łonie przyrody i bardzo łatwo zachwyca się wszystkim, co matka natura ma do zaoferowania.
   - Wygląda trochę młodziej, niż powinien.

   - Pomimo towarzyskiej natury, często szuka samotności.
   - Praktycznie zawsze się uśmiecha.
   - Od jakiegoś czasu odruchowo przedstawia się jako "Doktor".

   - Nie lubi gruszek.

***

Witam. Jestem otwarty na wszelkie wątki.